In deze periode heb ik minder vrije tijd dan ik graag zou willen en dat maakt dat ik wat sneller last heb van spanning en gepieker. Daarom niet getreurd, ik heb het fenomeen ZWERFDAG in mijn week ingevoegd. Die ene dag in de week dat ik vrij ben mag ik zwerven van mezelf; volledig gáán op mijn innerlijk kompas, alles mag en ik hoef niks. En alles is oke, dus waar ik mijzelf voorheen nog aanzette tot ‘dingen die nodig zijn’ of dingen niet doen omdat ‘het niet past’, laat ik het oordeelloos gebeuren.
Gisteren bracht me dat op dit mini avontuur:

6.30 uur wakker, nog ff liggen. 7.00 uur opstaan en door de tuin lopen op blote voeten. Vogelgeluidjes opnemen en aan een lieve vriendin sturen met een goeiemorgen-groet uit Arnhem.
Ontbijtje en wat lezen in de tuin.
Het hele huis stofzuigen, oh nee, halverwege ophouden en koffie drinken en weer op blote voeten door de tuin.
Even bellen met een andere vriendin die voor een onmogelijke verdrietige dag staat. Mooie foto’s maken en haar er eentje sturen.
Onkruid tussen de stenen van mijn stoepje uitkrabben. Halverwege ophouden en verder stofzuigen.
Boterhammetje, fietsend in de zon en wind de berg op naar Hoogte 80 festival. Biertje en knuffel met Joep onder de luifel. ff rondlopen over het terrein, met Sebastien in de schaduw van een oude boom liggen kletsen over de liefde. Met Monique en Eva uitwisselen over het leven in het algemeen en andere zaken. Een tosti gegeten en ineens weer willen fietsen.
Héél hard de berg af en een lekkere hunk roept HOI!
HA HOI!
Ik LEEF!
En ik zwerf de hele dag zo door tot ik ’s avonds heel tevreden in mijn bed val en nergens meer over pieker. Vandaag zelfs zin heb in de dag.
Met een fijne heimelijke gedachte over: zal ik deze dag gewoon óók zo doen?

ZWERFDAG ik zeg doen!

Zwerfdag, van moeten naar mogen
Getagd op: