Andrea, speelse vrouw

Andrea Keijser
25-6-2010

Onmogelijk om te bevatten. Stilstaan helpt een beetje. Op 2 december zei je nog: misschien is het wel de laatste keer dat we elkaar zien. Je had buikpijn en vertrouwde het zelf niet. En wij namen het niet echt serieus. Je maakte wel vaker dat soort prikkelende opmerkingen. Het was als het ware jouw handelsmerk; prikkelend, vaak scharnierend op het grensvlak tussen ‘goed’ en ‘fout’. Mompelend soms, half binnensmonds de meest confronterende opmerkingen om er vervolgens weer smakelijk om te lachen.

 Rechtvaardig – Markant – Integer

staat er ineens zo donker op het licht papier. Geen out-of-the box maar binnenin
het zwarte kader: namen, woorden en een datum
ik schrik.
we komen samen en begrijpen niet waarom en waar, daar
ben jij toch niet
Ja, tussen blanke planken ligt een
lichaam maar zo oud. Zoals jij het achterliet zo
zagen wij het nooit. Stemmig zeggen namen
woorden, hoofden zingen, alles klinkt
van ver en donker tot ineens een slide; plotseling sta jij daar toch,
zo helemaal! Je warme glimlach stralend onder een grote rode hoed.
Zo wil ik je graag onthouden:
een warme glimlach op je hoofd een grote rode bloem blauwe
ogen paarse tas een roze slipje bruine meisjesbuik sluik wit haar
half over je gezicht schalkse lachjes naar je tegenspeler  – liefst een man –  oranje/
bruin een breiwerk en bonbons van Strik een groene cactus en vakantiekaart
uit Spanje een knaagdier met 5 letters: hond. Het lijkt
zo langzaam wel een verlang
lijstje voor de Sint maar van dit alles is er niets meer wat ik
levend vind sterker nog: het is met kerst geheel verdwenen uit
het grote boek en opgegaan in alles wat er altijd toch al was
beelden, energie, gedachten.
Nooit meer op je wachten
Vrijdags

Theducater acteurs

 

Theducater toost op jou:

dag Andrea, speelse vrouw

Andrea: Rechtvaardig Markant Integer